لسان الملك سپهر

2168

ناسخ التواريخ ( زندگانى پيامبر ) ( فارسي )

و امّا علامة الجابر ، فاربعة : عصيان الرّحمن و اذى الجيران و بغض القرآن و القرب الى الطّغيان . رسول خدا فرمود : مرد صادق را چهار نشان است : سخن به صدق كند ، و احكام حقّ را در بيم و اميد به صدق داند ، و به عهد وفا كند و از نيرنگ دور باشد . و مؤمن را چهار نشان باشد : رأفت و رحمت و فهم و حكمت و حياء . و صابر را چهار نشان است : تحمّل بر مكروهات ، و قصد در مبرّات ، و تواضع ، و علم . و تائب را چهار نشان است : خلوص عمل در راه خدا ، و ترك باطل و مواظبت در كار حق ، و حرص بر كار خير . و شاكر را چهار نشان است : شكر در نعمت ، و صبر بر محنت ، و بدانچه خداى داده قناعت كردن ، و خاص داشتن خداى را بهر سپاس گذاشتن . و خاشع را چهار نشان است : توجّه با يزدان درع يان و نهان ، و غلبه دادن نفس را بر نيكوييها و تفكّر از براى روز جزا ، و مناجات در حضرت آله . و صالح را چهار نشان است : قلب را صافى كند و عقل را پسنده آرد ، و كسب را از در حلال جويد و امور خويش را اصلاح كند . و ناصح را چهار نشان است : حكم به راستى كند و نفس را به راستى گمارد و از براى مردم آن خواهد كه از براى خود خواهد ، و با هيچ كس طريق عداوت نسپرد . و موقن را شش نشان است : يقين داند شناس خدا حقّى است مر خداى را ، پس ايمان آرد ، يقين داند مرگ را و بيم كند ، يقين داند انگيختن از خاك را و از رسوائى در قيامت باك دارد ، يقين داند بهشت را و در طلب آن بكوشد ، يقين داند دوزخ را و در رهائى از آن ساعى گردد ، يقين داند روز حساب را و به حساب خويشتن خود برسد .